Home
|
Fotoalbum
|
Videoalbum
|
Stats
|
Beheer
|
Weblog Frontpage
|
Borsatoweblog maken?
|
Help
|
Borsato.nl
|
Login
|
 Dit is de Weblog van Marjan Meijer, ben al jaren fan van Marco en het werd tijd om eens een weblog te maken, fijn dat je even komt kijken, laat een berichtje achter als je het leuk vind.    
angeliquerijnders,
anitamorssink,
anneke1971,
annemarie1311,
annemieke,
anniekvandorp,
baygerda,
bebe,
bernadette-is-om-voor-een-mbweblog,
biancaheemskerk,
c200,
carina-john,
chantall,
chantallie,
chicks,
cynthia,
daniellecox,
daniellu,
denise,
derrez,
dochters,
fokjevisser,
gerdje,
helene,
ilovemarco,
inge,
inge-groen-geritsen,
ingeenmarinda,
ingels,
ingrid19,
inve,
jack,
jacqueline67,
jadjor,
jan,
janice,
jeanne-fanvanmarco,
jelly,
jenny,
jeroen71,
jeske,
jolanda1975,
josettepinkse,
jowi,
just,
jutta,
kinderwens,
kingsrose,
kittenlady,
kristof14,
kyraklein,
lammie,
letitia,
lia,
lianniels,
lilian46,
lindsay,
lizaverhoef,
loraine,
manderijntje,
marcel,
marcennanda,
marco,
marijke,
maristijger,
maud13,
miek,
mieke,
mir,
miriam84,
moniquepaula,
myriada,
nancyvv,
nathalie,
nathalie1975,
nina,
olga,
patty,
peanuts,
peggyron,
petra-aguiar,
petravranken,
pringlesman,
priscilla,
ramona84,
regine,
renske,
riannebeck,
sannetjuhh,
saskiaelmo81,
senna2000,
serena,
shanaclaes171,
sietske,
simonika,
sjoukje,
stefan1301,
suveyda,
thirza,
tinekevos,
tutje1968,
vibekeoenema,
vogelvrij,
xmoniieek,
yvonne0302,
yvonnebonder,
yvonnekerssensdewaarheid,
zonnebloem
 Update operatie!
Het is inmiddels een week geleden dat ik geopereerd ben en gelukkig mocht ik een dag later het ziekenhuis verlaten.
Afgelopen weekend ging het heel erg goed, zat lekker in mijn vel, had weinig pijn en voelde me gewoon heerlijk. Zaterdagavond zijn we uit eten geweest naar de chinees hier in de buurt, dat was nog een cadeautje van Geert zijn moeder voor zijn 50ste verjaardag. We hebben heerlijk genoten van een lopend buffet met z'n zessen. De kinderen of Geert zorgden dat het mij aan niets ontbrak en ik heb dan ook heerlijk genoten van alles om me heen. Zondag begon mijn enkel op te zetten, had ik het geregeld benauwd en ik vertrouwde het niet helemaal. Louise (hier van de logjes) ge-whats appt en die stelde me wel gerust en ik besloot om toch nog even te bellen met het ziekenhuis en ik moest maandagmorgen de huisarts bellen als het niet beter ging. De benauwdheid was nog niet erg genoeg om langs te komen, zelfs niet nadat ik zei dat ik door dit soort problemen anderhalf jaar geleden een week in het ziekenhuis had gelegen. Maandagmorgen de huisarts gebeld en die kwam op huisbezoek, want ik was alleen thuis. Nu blijkt dat de Naproxen (wat ik al tijden slik) deze reactie veroorzaakte. Ik heb ze laten staan en daarna verdwenen de klachten als sneeuw voor de zon. Heerlijk, ik voel me goed en ben blij dat het zo is afgelopen. Alle klachten lossen op en ik begin me weer te voelen zoals ik me graag zou willen voelen. In huis kan ik weer wat dingetjes doen en kan ik zo Geert ook helpen. Kids doen veel kleine klusjes in huis en zijn zeker tot grote steun in deze tijd. Vandaag ben ik voor het eerst aan het werk geweest. Thuis, op de laptop via een VPN-verbinding kan ik gewoon mijn werk doen. Het voelde zeker goed om weer aan het werk te zijn en het gaf veel voldoening om gewoon mijn normale productie weer te kunnen afleveren. Zo weinig als ik de vorige keer van mijn werk hoorde, zoveel hoor ik nu, mijn supervisor heeft al diverse keren gebeld en ge-sms't. Zo lief allemaal. Een lief kaartje van mijn collega's ontvangen en de berichtjes op Facebook, hyves, twitter en dergelijke doen me zeker goed. Ook alle berichtjes van mijn lieve loggenootjes hier doen me zeker goed en zorgen er zeer zeker voor dat mijn herstel spoedig verloopt. Mijn waslijntje met kaartjes hangt al bijna vol. Ik ga duimen en knokken dat deze voortgang zich zo door mag zetten en dat ik na 7 maart me goed kan voorbereiden op mijn revalidatie, maar tot die tijd doe ik het kalm aan en let ik goed op wat mijn lichaam zegt. Dank jullie wel voor de steun die ik ook hier mag ontvangen, het doet me goed dat er zoveel mensen met me meeleven. Ik hoop er bij de opening van de Sportweek bij te kunnen zijn, maar ik ga niets overhaasten, maar het lijkt me zo leuk om daar weer heen te gaan. Moet alleen wel ff kijken waar het is, geen zin om weer een hele wereldreis te moeten ondernemen en hoop dat ze nu eens in het noorden komen!!! Liefs Puk xxx Nog niet TOP!
Vorige week de operatie aan mijn heup en op zich voel ik me er goed bij. Het gekraak en geknars is weg.
Echter waar ik de vorige keer ook zo'n last van had, maar pas na ruim 6 weken, heb ik nu alweer. Ik hou vocht vast en niet zo'n beetje ook, ben al bijna 5 kilo aangekomen. De huisarts komt straks bij me kijken wat er aan te doen is. Ik wil niet weer dezelfde taferelen als anderhalf jaar geleden, toen ik een week in het ziekenhuis door moest brengen. Overdag gelukkig geen last van benauwdheid maar 's nachts wel. Verder gaat het wel goed, baal ik gewoon van de normale dingen wat me niet goed afgaat, maar alles komt helemaal goed, daar ga ik gewoon voor. Ik blijf positief, andere keus heb ik eigenlijk ook niet, kan wel in een hoekje op de bank gaan zitten, daar verbeter ik mijn situatie niet mee. Mensen, duim alsjeblieft dat ik niet naar het ziekenhuis hoef, maar dat hij het hier kan oplossen met medicatie ofzo. Liefs Puk xxx Thuis, Operatie gelukt
Ik ben vanmiddag weer thuis gekomen.
Gistermorgen meldde ik mij om 8 uur in het Refaja Ziekenhuis te Stadskanaal voor de kijkoperatie van mijn heup. Dit voor de tweede keer in anderhalf jaar. Na me te hebben verstapt in augustus 2011 kon ik weer van voren af aan beginnen en dat terwijl het na de operatie in 2010 zo mooi verliep, geen pijn, geen ellende, gewoon heerlijk overal van kunnen genieten. Ik moest eerst bloedprikken voor bloedgroepbepaling en daarna mocht ik me melden op de afdeling waar ik een nachtje zou moeten blijven na de operatie. Afdeling D kamer 11. Aldaar een waslijst aan vragen beantwoord en om een uur of negen ging Geert naar huis, schilder was druk bezig en daar wilde hij niet te lang vandaan blijven. Groot gelijk, ik wist niet precies hoe laat ik geopereerd zou worden, na nog een laatste dikke kus en knuffel ging hij huiswaarts. Fff moeilijk momentje hoor! Daarna ik mijn operatiehemd aan, zo charmant, en de berg aan medicatie ingenomen en een spuitje tegen trombose (die ik de komende 6 weken zelf mag spuiten  Verder heb ik weinig meegekregen, tot ik plots op de holding lag, de kamer voor de OK zeg maar en aangekoppeld werd aan allerlei apparatuur zodat ze me goed in de gaten houden tijdens de operatie. Daarna werd ik naar de OK gereden en sprak ik nog heel even met dr. Den Boer, één van de twee orthopeden die me zouden opereren. Hij was blij dat het gelukt was de operatie 3 weken naar voren te halen. Toen kreeg ik een kapje op mijn mond en was ik vertrokken. Kon niet eens vragen waarom onder algehele narcose, want ik had om een ruggeprik gevraagd en deze zou ik ook gewoon krijgen, maar dr. Den Boer had verzocht aan de anaesthesist om een algehele narcose. Ik werd om kwart voor 10 de OK ingereden en kwam er om half 1 ’s middags weer uit, nog slapende, want ik was niet wakker te krijgen. Pas tegen half 2 werd ik weer een beetje wakker. Beroerd en veel pijn. Kreeg gelijk iets tegen de misselijkheid via het infuus en tegen de pijn in mijn bovenbeen. AU, die was niet prettig. Geert was wel een beetje pissig, want ze hebben hem niet gebeld om te vertellen hoe de operatie gegaan was en hoe het met mij ging, hij is maar op de gok naar het ziekenhuis gegaan om half 4. Ik was om even voor 4 boven en gelijk 3 man op bezoek, mijn schoonmoeder en Marc waren er ook. Dat was me eigenlijk te druk, maar ja, ik hou me groot en heb er niets van gezegd, mijn schoonmoeder ging na 10 minuutjes al weer weg en Geert en Marc bleven nog even. Geert en Marc vertrokken en kwam het eten, daar had ik wel zin in want ik had sinds ’s morgen half 6 niets meer gehad, dat was mijn laatste kopje thee voor die morgen. Na het eten kwam Geert terug met Warner en Renate, die het helemaal niet leuk vond dat mama in het ziekenhuis moest blijven, maar het zij zo. Om 19.00 uur kwam de orthopeed dr. Den Boer en kon ik eindelijk de vragen die ik had stellen: Waarom een algehele narcose en geen ruggeprik? Omdat er onzekerheid bestond over de uitslag van de MRI en de onduidelijkheid van wat ze tegen zouden komen, wilden ze de zekerheid hebben dat er geen spierspanning was en dat kun je met een ruggeprik niet uitsluiten en met een narcose wel. Logisch verhaal en het bleek achteraf de beste oplossing. Wat is er gevonden, is er überhaupt wat gevonden? Ja, zeker, de slijtage is ernstiger als verwacht en ze hebben weer behoorlijk moeten slijpen en schaven en spoelen om alles weg te krijgen wat er aan slijtage en splinters in de weg zat. Wat is het toekomstbeeld met zo’n heup? Nou het zal altijd een heup blijven die klachten zal gaan geven, maar hoe dat behandeld gaat worden, bespreken we tijdens de controle over 7 weken, dan kan hij ook zien hoe de heup zich houdt. \ De slijtage bevond zich tussen het labrum en het kraakbeen wat is aangetast door de artrose en de kop vertoont al enige slijtage en die is verder heen als ze dachten te zien op de MRI scan.L Al met al toch respect hoor voor de arts, hij was om 7.00 uur al in de OK en om 19.00 uur bij mij aan mijn bed, knap hoor, petje af. Voor mij een lange dag en voor mijn gezin niet minder. De verzorging in het ziekenhuis was opperbest, de verpleging heel erg lief en behulpzaam. ’s Avonds nog een spuitje tegen de misselijkheid gehad en een redelijke nacht daardoor. Mijn buurman die aan zijn knie geopereerd was, kon alleen maar op zijn rug slapen en snurkte daardoor nogal hard en halverwege de nacht moest ik plassen, toen hij en had hij zoveel pijn dat daar nog weer een tweede verpleegkundige bij moest komen om de medicatie goed te keuren en waren we zo weer ruim een uur verder. Om half 7 was ik weer klaar wakker en had mijn biologische klokje zijn werk weer gedaan. Ik werd beroerd en duizelig wakker en dat bleef de hele morgen aanhouden. Bij het naar de WC gaan, brak het benauwde zweet me uit en ging ik bijna tegen de vlakte. Heb de rest van de ochtend als een ziek vogeltje in bed gehangen en zou er geen sprake van zijn dat ik naar huis mocht. Toen kwam de wondervrouw met haar grote kar met warm eten. Heerlijk, wat heb ik genoten van mijn warme hap en bleken de duizelingen en de beroerdigheid te komen van te weinig zout. Extra zout over mijn eten en ik was weer boven Jan. Goh, dat je zo kunt genieten van een simpele warme maaltijd en met als resultaat dat ik gelijk na het eten Geert mocht bellen dat hij me mocht ophalen. Rustig aan doen de komende weken, sowieso de komende 7 weken niet lopen, niet belasten en niet autorijden. Daarna mag ik me op 7 maart melden voor controle en dan kunnen we de revalidatie in gang zetten. Tot die tijd mag ik dagelijks een trombose-spuitje gaan zetten in mijn buik en mag ik diverse medicatie innemen. AL naar gelang de pijn erg is. Behalve de eerste twee weken, dan genoeg medicatie innemen en over twee weken de hechtingen laten verwijderen. AL met al voor mij een aantal bewogen dagen, maar met jullie steun was ik heel erg bij, wil jullie daarvoor zeker bedanken. Oh ja, Lammie, dank je voor je brief, die lag op mijn nachtkastje te wachten toen ik uit de OK/recovery kwam, heel lief hoor van je!!!! Lieve mensen, ik ga mij even op de bank neerleggen en mijn lappie ff aan de kant, ben moe en toch nog beetje duizelig maar wilde jullie graag mijn belevenis even laten weten. Liefs PUK Xxx Spanning!
Nog 4 nachtjes slapen en dan word ik geopereerd!
De spanning begint dus nu toe te nemen. Vooral na vrijdag, het was een raar moment om na mijn aantal werkuren van die dag naar huis te gaan. Normaal zeg je, tot morgen of prettig weekend en tot maandag, maar nu...... ....... wist ik niet wat ik zeggen moest, met een brok in de keel liep ik de zaal uit. In de zaal tegenover was mijn supervisor aan het werk en ook daar natuurlijk nog even gedag zeggen, want ik kom er minimaal 10 tot 12 weken niet weer terug. Hij zag gelukkig dat ik het heel moeilijk had om naar huis te gaan, liep gewoon een beetje te dralen, wilde/kon eigenlijk niet weg. Mijn supervisor was heel erg lief en sloeg een arm om me heen, wenste me veel succes en ook een heel fijn weekend. Ik moest eigenlijk vandaag nog werken, maar ik mocht mijn gezicht niet laten zien vandaag. Ik mocht tot aan de operatie alleen maar relaxen!!! Daarna heb ik toch huilend het pand verlaten, stom hè? (ook nu tranen over mijn wangen weer, door het gevoel wat naar boven komt) 's Avonds kreeg ik van hem nog een SMS-je waar in stond: Maak er even relaxte dagen van :-) Fijn weekend Dat vond ik zo lief!!! Toen ik in 2010 thuis was voor een periode van 10 maanden, heb ik van mijn leidinggevende nooit iets gehoord, vandaar dat dit me heel erg goed doet!! Dus nog 4 nachtjes slapen en dan ga ik onder het mes. Tegen de operatie zelf zie ik eigenlijk helemaal niet op, hoop dat het net zo gaat als in 2010 en dat ik snel van de pijn verlost mag zijn. Helaas moet ik dit keer wel een nachtje in het ziekenhuis blijven, maar ach, dat komt ook wel weer goed, laat me die avond maar ff lekker verwennen door het verplegend personeel! Ik wil iedereen alvast bedanken voor alle reacties, kaartjes, steun, smsjes, berichtjes, mailtjes en dergelijke die ik heb gekregen de afgelopen maanden. Het doet me zo goed dat je weet dat er mensen zijn die met je meeleven. DANK JE WEL ALLEMAAL Wil jullie een heel fijn weekend wensen en ik hou jullie op de hoogte deze week Liefs Puk xxx Mijn nummer 1 op 2-2-1965
Op 2 februari 1965 (ja ja, zo oud ben ik al
) stond deze hit van "The Beatles" op nummer 1Wat een heerlijk nummer en past ook best bij mij vind ik persoonlijk hihi Kijk en geniet Liefs Puk xxx Abraham in huis, Geert 50 jaar!!!
Vandaag vieren we feest.
Geert viert vandaag zijn 50ste verjaardag!!!  Gisteravond wilden we het huis versieren, echter de wind en de regen gooide roet in het eten. Toen Geert vanmorgen uit bed kwam en de gordijnen open deed, hoorde ik een zucht van opluchting, want het huis was niet versierd  Hij moest om half negen bij de kapper zijn en gebak ging hij daarna nog halen, dus hadden wij de tijd om het huis nog ff te versieren en natuurlijk een Abraham in de tuin te zetten.  Dus toen hij thuis kwam, vond hij het eigenlijk toch wel heel erg leuk!!!! Lieve schat  een hele fijne verjaardag vandaag en geniet lekker van alle aandacht!!!Liefs PUK en kids xxx |
|||
RSS Weblog
Techniek & Webdesign : Qball Internet BV
Marco Borsato - Borsato.nl